املای خداحافظی
غروب یک روز بهاری است و من می خواهم شما را با یک املای خداحافظی، بدرقه کنم😥 اما متفاوت تر از همیشه، چون الان باید در کنارم می بودید در کلاس، پشت میزهایتان، تا من متن املایم را با بغض برایتان بخوانم و شما با همان دستخط قشنگتان بنویسید. افسوس که امسال خداحافظی مان زودتر از موعود همیشگی اش رقم خورد.
انگار همین دیروز بود که مهر با گرمای محبت شما با اولین برپا و برجا گفتن هایتان برایم آغاز شد، باد و باران پاییزی را در کنار هم تماشا کردیم و سرمای زمستان را با وجود هم حس نکردیم. بسیار دلتنگ خواهم شد برای تمام لحظاتی که در کنارتان گذراندم برای خنده هایتان وقتی تکلیف نمیدادم، برای گریه هایتان وقتی امتحانتان را خراب می کردید برای برق چشمانتان وقتی میرفتیم برای بازی وسطی و فوتبال برای کنار هم ناهار خوردنامون، برای بازی "یادم تو را فراموش" که آخرشم من باختم و شما برنده شدید 😫
تازه داشتم عادت می کردم به غر زدن هاتون، به دیراومدناتون، به پچ پچ کردناتون و به پژواک صداتون تو راهرو که واااای بچه ها خانوم دمرچلی اومد .... آخرین روز بهمن رو با هم گذروندیم ولی بهمن رفت و ندید که ما دیگر نتوانستیم در کنار هم باشیم.
سرمای اسفند و شکوفه زدن درختان و حال و هوای عید رو با هم ندیدیم، عطر گل های بهاری رو با هم بو نکردیم، از توت های درختان نزدیک مدرسه با هم نخوردیم و زیبایی های اردیبهشت رو در حیاط قشنگ مدرسه مون، تماشا نکردیم و کلی عکس سلفی نگرفتیم.
سه ماه اخر سال را با تصویر و صدایی از پشت همان خطوط سیم پیام، از گوشی موبایل و تبلت به سر کردیم و به حضور و غیاب مجازی دل بستیم و .... و اینک در آخرین روزهای تدریس مجازی، به سر می بریم امید آن را دارم که به زودی زود، این دوران، به سر آید و مهر با آمدنش، گرمای آغوشتان را برایم به ارمغان آورد و نویدبخش بودنتان باشد در کنارم.
روی ماهتان را می بوسم و از خدا برایتان بهروزی و سلامتی را آرزو می کنم.
آرزومند ارزوهایتان
آن که هرگز نروید از یادش


املای خداحافظی 
